Μάθε, παιδί μου (με) blogging

Η γνωριμία μου με τα blogs έγινε πριν από περίπου 7 χρόνια. Η λέξη «Ιστολόγιο» δεν είχε ακόμα επινοηθεί στη γλώσσα μας, αφού to 2004, στην Ελλάδα λίγοι ήταν εκείνοι που γνώριζαν τι είναι ένα blog και πώς λειτουργεί. Ίσως και εγώ να μη μάθαινα ποτέ, αν δεν είχα αποφασίσει να ξεκινήσω το blogging για τις ανάγκες του μεταπτυχιακού μου. Στόχος μου ήταν να χρησιμοποιήσω ένα διαδικτυακό εργαλείο, προκειμένου να ενημερώσω και να ευαισθητοποιήσω τους αναγνώστες μου για ζητήματα σχετικά με την αναπηρία και όχι μόνο. Μέσα από τις προσωπικές μου αφηγήσεις, οι άνθρωποι ερχόντουσαν σε επαφή με τις δικές μου αλήθειες και μου επέστρεφαν τις δικές τους. Χωρίς καλά, καλά να το καταλαβαίνω είχα θέσει σε λειτουργία ένα πρωτότυπο μηχανισμό «άτυπης εκπαίδευσης». Οι πληροφορίες που αντλούσε κάποιος από τις ιστορίες μου μπορούσαν να είναι αφορμή για γνώση (επί συγκεκριμένων βέβαια θεμάτων). Αυτό έδειξαν τουλάχιστον τα αποτελέσματα της σχετικής έρευνας που πραγματοποίησα εκείνη την εποχή.

Σήμερα, δημοσιεύονται συνεχώς αντίστοιχες έρευνες, από τις οποίες προκύπτει το συμπέρασμα, ότι τα ιστολόγια μπορούν πράγματι να χρησιμοποιηθούν στην εκπαίδευση. Όχι μόνο ως εναλλακτικά μέσα, που λειτουργούν μακριά από τις πρακτικές της συμβατικής διδασκαλίας, αλλά και ως βοηθητικά εργαλεία, που υπηρετούν τους σκοπούς της μάθησης, όπως αυτοί ορίζονται ή περιγράφονται από το αναλυτικό πρόγραμμα του σχολείου. Χάρη στη μορφή και τη δομή τους (προσωπικές ιστοσελίδες με ημερολογιακή καταχώρηση αναρτήσεων και δυνατότητα για άμεση υποβολή σχολίων) επιτρέπουν στους μαθητές να κρατάνε σημειώσεις, να οργανώνουν το εκπαιδευτικό υλικό και τη σκέψη τους σε σχέση με αυτό, αλλά κυρίως να συνεργάζονται μεταξύ τους, τόσο σε θεωρητικό επίπεδο (ανταλλαγή απόψεων) όσο και στην πράξη (εκπόνηση ομαδικών εργασιών).

Καθώς αντιλαμβάνονται τη χρησιμότητα τους, ολοένα και περισσότεροι (Έλληνες) εκπαιδευτικοί χρησιμοποιούν τα blogs: άλλοτε ως «εναλλακτικά τετράδια» – πάνω στα οποία καταγράφεται και αναλύεται η πρόοδος των μαθητών – και άλλοτε ως σημειωματάρια ή φύλλα εργασίας. Το Πανελλήνιο Σχολικό Δίκτυο, ο διαδικτυακός τόπος που υποστηρίζεται από το Υπουργείο Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, δίνει τη δυνατότητα σε δασκάλους και καθηγητές να φτιάξουν το δικό τους ιστολόγιο. ( http://blogs.sch.gr/). Αντίστοιχη δυνατότητα προσφέρουν και τα εργαλεία του http://edublogs.org/ με τη διαφορά ότι η ηλεκτρονική κοινότητα που αναπτύσσεται γύρω από αυτά είναι διεθνής. Στην Ελλάδα πάντως, τα ιστολόγια με καθαρά εκπαιδευτικό περιεχόμενο φαίνεται να έχουν φτιαχτεί κυρίως από εκπαιδευτικούς παρά από μαθητές. Παραδείγματα μπορείτε να δείτε στο edublogger.gr, το συναθροιστή εκπαιδευτικών ιστολογίων, καθώς και στην ιστοσελίδα: http://www.labschool.eu/links/edu-blogs/.

Τι κίνητρα έχει άραγε ένα παιδί του Γυμνασίου ή του Λυκείου, για να φτιάξει το δικό του  blog, όταν καλείται να το χρησιμοποιήσει αποκλειστικά και μόνο στο πλαίσιο μιας εργασίας, μιας έρευνας ή κάποιας άλλης σχολικής δραστηριότητας; Κατά καιρούς, τα υπουργεία και άλλοι επίσημοι φορείς (που σχετίζονται άμεσα ή έμμεσα με την εκπαίδευση) προσφέρουν διάφορα κίνητρα στους νέους (διοργανώνουν συνήθως διαγωνισμούς με έπαθλο μια χρηματική αμοιβή), προτρέποντας τους να  «μπλογκάρουν». Όμως, πόσο αυθεντικό και πόσο δημιουργικό είναι το blogging, όταν έχεις «πάνω από το κεφάλι σου» έναν καθηγητή, να σε επιτηρεί. Πόσο ελεύθερη μπορείς να αφήσεις τη φαντασία σου και τη γραφή σου, όταν πρέπει να αναρτάς δημοσιεύσεις για συγκεκριμένα θέματα, να καταγράφεις και να εκθέτεις «δημόσια» τη σχολική σου ζωή; Αυτά και άλλα ερωτήματα δίνουν τελικά την απάντηση στο γιατί τα ελληνικά, εκπαιδευτικά ιστολόγια των μαθητών  είναι σαφώς λιγότερα από αυτά των δασκάλων τους. Προσωπικά κατανοώ, πως άλλο είναι το blogging, γενικώς και άλλο το blogging στο σχολείο, ειδικώς. Το εναλλακτικό εργαλείο μάθησης και επικοινωνίας χάνει οπωσδήποτε κάτι από την εναλλακτική του φύση, όταν χρησιμοποιείται για ένα απόλυτα συγκεκριμένο σκοπό, σε ένα συγκεκριμένο χώρο. Αυτό προφανώς το αντιλαμβάνονται και οι μαθητές, που εκτός από τα σχολικά τους ιστολόγια διατηρούν και τα προσωπικά τους (πολλές φορές ανώνυμα). Από τα blogs του σχολείου διδάσκονται. Από τα blogs τα δικά τους, μας διδάσκουν ένα σωρό πράγματα: από το τι σημαίνει να είσαι νέος, μέχρι το πώς είναι να μαθαίνεις τα πρώτα σου γράμματα απευθείας από το πληκτρολόγιο και την οθόνη του ηλεκτρονικού υπολογιστή.

Νικόλας Περδικάρης

perdikarisn@gmail.com

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

One Response to Μάθε, παιδί μου (με) blogging

  1. Kostas P says:

    Πολύ καλή η προσπάθεια.

    Keep up

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s