You may say I’m a dreamer…

Το καλοκαίρι φεύγει, το facebook ίσως πεθαίνει και τα ροδάκινα στην κουζίνα μου ωριμάζουν μέχρι να φαγωθούν (ποιος ξέρει πόσα ακόμα ως το χειμώνα). Στην τηλεόραση, η ίδια διαφήμιση ξανά και ξανά: «Alegria…». Εγώ παραφράζω, πάντα τραγουδιστά: «Ανεργία…». Τα νούμερα ανεβαίνουν και οι μαύρες προβλέψεις πληθαίνουν. Κάτι μέσα μου σπάει, αλλά δε φαίνεται, όπως δε φαίνονται στον τηλεοπτικό φακό τα «σπασίματα» στο πρόσωπο της 63χρονης κυρίας Romney, κάτω από τα φώτα της προεκλογικής εκστρατείας. Ολόκληρος ο πλανήτης χορεύει. Άλλοτε με δειλά βήματα προς τα εμπρός και άλλοτε με «θαρραλέα» βήματα προς τα πίσω. Τι ειρωνεία! Αλλού να βρέχει κομφετί και αλλού συνθήματα και προκηρύξεις… Η δουλειά μου εδώ με θέλει να γράφω για την εκπαίδευση και την τεχνολογία, όμως αυτό δε θα μπορούσα να το κάνω χωρίς να μιλήσω πρώτα για τη ζωή.

 Στις ιστορίες – αυτές που διαβάζω και αυτές που προσπαθώ να γράψω ο ίδιος – ένα γεγονός συμβαίνει για να ακολουθήσει ένα άλλο και ούτω καθεξής. Έτσι λοιπόν και τώρα, από τους μικρούς ή μεγάλους «θανάτους» των ημερών μας, κάτι καινούριο πρόκειται να γεννηθεί. Αν αυτό το «κάτι» θα είναι καλό ή κακό δεν ξέρω. Πάντως έρχεται. Και η γνώμη μου είναι πως θα λειτουργήσει ως κατάσταση «ενδιάμεση»: Σανίδα – γέφυρα κλπ., για τη μετάβαση μας σε αυτή την πολυπόθητη «άσπρη» μέρα. Αλλά η μέρα αυτή δε θα είναι μόνο μια. Θα είναι πολλές. Όσες και τα όνειρα που κάνουμε ακόμα… «You may say I’m a dreamer, but I’m not the only one», έλεγε ο Lennon. Εγώ τον πίστεψα και εξακολουθώ να τον πιστεύω. Ακούω το «Imagine» στο Youtube, το «ποστάρω» στον τοίχο μου και ό,τι γίνει. Το ξέρω βέβαια, πώς με ένα τραγούδι δεν γίνεται τίποτα. Ούτε με εκατό, ούτε με χίλια! Χρειάζεται δουλειά, πολλή δουλειά για να βγάλεις μέσα από τα σπλάχνα σου το «καινούριο», το άλλο, το «καλύτερο». Από αυτή την άποψη λοιπόν- και για να επανέλθω στα περί τεχνολογίας (και εκπαίδευσης)- αν είναι να «πεθάνει» το Facebook, ας «πεθάνει». Να δούμε τι κληρονομιά θα αφήσουν στην ψηφιακή εποχή τα απομεινάρια του προγραμματιστικού του κώδικα.

 Θυμάμαι τον καθηγητή μου στο πανεπιστήμιο, που από την έδρα του μας προέτρεπε να γίνουμε εμείς οι ‘Zuckerberg’ της εποχής μας. Να ανακαλύψουμε τα δικά μας εργαλεία κοινωνικής δικτύωσης, τα δικά μας «ψαχτήρια» στον κυβερνοχώρο, τους δικούς μας «προβολείς» της νεανικής ευστροφίας και αυτοπεποίθησης, αφού μέσα στη δική μας ανάγκη για έκφραση και δημιουργία, ίσως έβρισκαν καταφύγιο οι ανάγκες χιλιάδων ή εκατομμυρίων (στην ονειρική περίπτωση) άλλων ανθρώπων. Κάποτε όλοι πιστεύαμε ότι οι νέοι (της χώρας μου) κρατούσαν στα χέρια τους το μέλλον, τόσο σφιχτά όσο άρπαζαν τη ζωή από τα μαλλιά για να μην τους φύγει. Τώρα πια, η ζωή εδώ δεν φεύγει. Φοβάται μη φύγεις εσύ για άλλη χώρα. Σε παρακαλεί όσο ποτέ να την αρπάξεις, για να πιστέψει και η ίδια ότι έχει ακόμα κάτι να σου δώσει. Αυτό θα κάνεις. Αυτό θα κάνω. Αυτό θα κάνουμε. Θα αδράξουμε κάθε ευκαιρία. Και θα έρθει μια εποχή, που ο καθένας από εμάς θα θυμάται και θα ευγνωμονεί τον «ονειροπόλο» καθηγητή του (όλοι έχουμε γνωρίσει τουλάχιστον έναν στα μαθητικά – φοιτητικά μας χρόνια) για την ελπίδα και την πίστη του στα «φρέσκα» μυαλά, ανεξαρτήτως ηλικίας όποιων τα διαθέτουν. Και αφού η «επανάσταση», που αρκετοί προβλέπουν δεν θα μεταδοθεί από την τηλεόραση («The revolution will not be televised») – όπως είπε και ο  Scott-Heron – ίσως να «κατέβει» στην οθόνη μας από το διαδίκτυο. Κάτι μου λέει μάλιστα, πώς δε θα έχει μόνο σπασίματα, ξύλο και φασαρίες στους δρόμους, αλλά και χρώματα και pixels! Όχι βέβαια πως περιμένω κανένα θαύμα. Άλλωστε πιο πολύ αναφέρομαι στο θαύμα εντός μου και εντός σου. Εκείνο που θα μας φέρει επιτέλους πιο κοντά στην πράξη, μεταμορφώνοντας μας και πάλι σε ανθρώπους. Αυτό νομίζω ήταν το «μαγικό», που ο καθηγητής μου ζητούσε να εφεύρω. Αν ήμουν τώρα εγώ στη θέση του, θα ενθάρρυνα παρομοίως τους μαθητές μου. Ας έστελναν με τις ευχές μου το Facebook στο καλό και ας έφτιαχναν εκείνοι κάτι ακόμα πιο σπουδαίο. Μαζί τους η δύναμη, μαζί τους η θέληση, μακάρι και η τύχη. Από τα θρανία τους λοιπόν και στου Θεού τ’ αυτί!

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s